sosyomat.com

taylaaannn kovmadılar mı seni hala işten:P hadi kovsunlar da gel buralara

kankkkkkkkkkkkkieeeeeee ben çok sıkıldım

Ardımda bıraktıklarıma bakınca koskoca bir hiçlik duygusu kaplıyor içimi.

Düşüncelerim zamanın akışıyla yarışan safkan bir at gibi özgür.

Yağmur ve toprak kokusu eşlik ediyor ,

Sonunu asla göremeyeceği ıslak yeşillerdeki ilerleyişine.

Huzuru anımsıyor,

Yüzünü avuçlarına alan rüzgarın okşayışıyla.

Başını omzuna dayayıp koklamak isterken,

Akıyor su gibi yelelerine,

Kaçarcasına veda ederek,

Yarıştığı zamanı zaptedip durduran rüzgar.

Anlamsız.

Ardımda bıraktıklarıma bakınca koskoca bir hiçlik duygusu kaplıyor içimi.

hadi
ben varim, giderim yerim..

len gak afyona gidek sucuklu yumurta üstüne kaymaklı ekmek kadayıfı yiyek

hölölööööy de hölöööööölööööööööööy

“Sabahın erken saatlerini çok seviyorum.Hele de hava açıksa , insanın içini garip bir huzur kaplıyor.Henüz doğmakta olan güneşin ortalığı ısıtacak gücü yok.Hırs yok , koşuşturan insanlar yok,hatalar yok.Yaşayanlara özgü envayi çeşit duyguyla ağırlaşmamış henüz gökyüzü.Herhangi bir sebepten yataklarından kalkmış insanlar hala dakikalar önce görülmüş rüyaların içinde yaşıyor.Henüz kirlenmemişken derin derin solumak lazım bu havayı”

“Gökyüzü,serin mavi dinginliğinde,kayıtsız kulak kabartıyordu,adamın atışları giderek yavaşlayan yüreğinin sesine.Fazla vakti kalmadığını anlayan adamın,kendiliğinden gülümseyiverdi dudakları ilk adımını atarken.O kadar hafiflemişti ki bedeni,kendinden emin koşuşu,ağır çekim bir film sahnesini andırıyordu.Düşünceleri daha önce hiç olmadığı kadar berrak,bakışları belki de bundan dolayı huzurluydu.Başını çevirip aşağısında uzanan hayatına
el salladı.Pişman değildi yaşadığı hiçbir şeyden.Veda ederken geçmişine,içinde oluşmasını beklediği hüznü hissedemeyişine şaşırdı ama fazla da önemsemedi.Başlayan her şeyin bittiği gibi bu da bitmişti elinde olmadan.Yeni başlangıçlar ve başka sonlar içindi herşey.Hala gülümseyen dudaklarının hafifçe aralanmasını fırsat bilen bir hoşçakal,son duyduğu oldu gökyüzünün.”

“Baktığında kente,gecenin ışıklarını yaktığı evler birbir sunmuş hikayelerini.Yine de yetmemiş unutmasına kendi hikayesini.”

“Arzulananlar birbir yokoluyor günbatımının yalancı masum kızıllığına karışarak,yerlerine bir başkasını bulana kadar acı çekmemiz için.”